یکی از اتباع ایرانی شاغل در شرکت زیمنس ایران برای ۳ سال در قالب مأموریت به شرکت زیمنس آلمان اعزام و به موجب موافقت نامه تنظیمی با شرکت آلمانی زیمنس در سه سالی که در این شرکت بکار اشتغال داشته حقوق خود را به پول آلمان دریافت می کرده است در عین حال به منظور حفظ رابطه بیمه ای این شخص با سازمان تأمین اجتماعی ، شرکت ایرانی زیمنس ضمن پرداخت حداقل مزد به شاکی حق بیمه مشارالیه را نیز بر اساس حداقل دستمزد به سازمان پرداخت می کند کارگر موصوف بعد از سه سال ضمن مراجعه به ایران درخواست بازخرید سنوات خدمت خود بابت سابقه کار نزد شرکت زیمنس ایران را می نماید مورد سئوال این که ، مبنای محاسبه سنوات خدمت وی حقوق دریافتی او در شرکت زیمنس آلمان می باشد یا آخرین حقوق دریافتی از شرکت ایرانی زیمنس.

در ایامی که کارمند ایرانی شرکت زیمنس ایران برابر موافقت نامه تنظیمی ، در شرکت زیمنس در کشور آلمان بکار اشتغال داشته است رابطه بین نامبرده و شرکت زیمنس ایران به دلیل فقدان ارتباط کاری و مزدی در حالت تعلیق بوده و پرداخت حداقل های مزدی به ایشان از سوی شرکت ایرانی زیمنس در ۳ سالی که وی در شرکت زیمنس آلمان مشغول کار بوده است و این پرداخت ها به هر دلیل که صورت گرفته باشد به معنی ادامه رابطه کارگری و کارفرمایی فی مابین محسوب نمی گردد و در این زمینه با عنایت به تلقی این مدت به عنوان تعلیق ، مبنای محاسبه خدمت کارگر ، آخرین مزد دریافتی وی نزد شرکت زیمنس ایران در تاریخ اعزام به شرکت زیمنس آلمان با احتساب افزایش های مزدی ناشی از مصوبات شورایعالی کار در ایام تعلیق خواهد بود.