در کارگاههایی که بر اساس عرف و رویه مورد عمل متضمن امتیازات و مزایایی بیشتر از قانون کار برای کارگران می باشد بعضا کارفرمایان در قراردادهایی که با کارگران جدید الاستخدام منعقد می کنند مزایای عرفی مستقر در کارگاه را برای آنان لحاظ نمی نمایند که مورد اعتراض و شکایت کارگران نیز قرار می گیرد آیا عدم رعایت قاعده عرفی نسبت به کارگران جديد الاستخدام اعم از قراردادی و دایم که دوگانگی پرداخت ها را در کارگاه نیز ایجاد می کند وجاهت قانونی دارد ؟

در واحدهایی که به دلیل جاری بودن عرف و رویه ، کارگران کارگاه از امتیازات مربوط برخوردار می شوند عرف کارگاه ناظر بر کارگران جدید الاستخدام اعم از موقت و دایم خواهد بود و چنانچه در قرارداد آنان استفاده از مزایای عرفی کارگاه قید نشده باشد نیز وجود عرف در کارگاه به منزله درج در قرارداد کار است طبق ماده ۱۰ قانون کار ، یکی از مواردی که در قرارداد کار باید آورده شود بند “ز” این ماده است شد با این عبارت “موارد دیگری که عرف و عادت شغل یا محل ایجاب نماید” و به استناد ماده ۲۲۰ قانون مدنی ، عقود نه فقط متعاملین را به اجرای آن چیزی که در آن تصریح شده است ملزم می نماید بلکه متعاملین به کلیه نتایجی هم که به موجب عرف و عادت یا به موجب قانون از عقد حاصل می شود ملزم می باشند.