آیا حکم ماده ۱۸ قانون کار غیر موارد توقیف را نیز شامل می شود و شمول آن به قراردادهای کار با مدت موقت چگونه است؟

حکم ماده ۱۸ قانون کار ناظر بر توقیف کارگر به شکایت کارفرما می باشد و تسری آن به غیر موارد توقیف موضوعیت ندارد با این توضیح چنانچه کارگر قبل از انقضای قرارداد مدت موقت به شکایت کارفرما توقیف گردد در ایام بازداشت خانواده وی مشمول تبصره ماده ۱۸ قرار می گیرد. حال در صورت محکومیت کارگر بازداشتی در مراجع قضائی تکلیف کارفرما نسبت به ابقاء بكار كارگری که محکومیت قطعی یافته است ساقط می گردد و در این رابطه ادعای کارگر در مورد مطالبات زمان اشتغال قابل پی گیری در مراجع حل اختلاف خواهد بود. بدیهی است در صورتی که حکم مراجع قضائی متضمن برائت کارگر توقیف شده از اتهام منتسبه باشد مقررات ماده ۱۸ قانون کار ناظر بر رابطه طرفین بوده و کارفرما مکلف است ضمن پرداخت مزد و مزایای ایام بازداشت و منظور داشتن این مدت به عنوان سابقه کار، کارگر را برای باقیمانده قرارداد در کارگاه ابقاء بكار نماید .