با توجه به مقررات ماده ۲۰ قانون کار و تبصره آن ، اگر کارگر بعد از رفع هریک از حالات تعلیق ظرف ۳۰ روز و در مورد سربازی ظرف ۶۰ رود کارگاه مراجعه و کارفرما از بازگشت بکار او خودداری نماید در صورت طرح دادخواست از سوی کارگر در فرجه ۳۰ روزه به اداره کار و امور اجتماعی محل، چنانچه مراجع حل اختلاف اخراج شاکی را موجه تشخیص ندهند حکم بازگشت بکار وی را صادر و کارفرما مکلف به پرداخت حق السعی کارگر از تاریخ مراجعه به کارگاه خواهد بود مورد سئوال این که اگر کارگر بعد از رفع تعلیق ، روز بیستم از فرجه ۳۰ روزه و یا در مورد سربازی پنجاهمین روز از فرجه ۶۰ روزه به کارگاه مراجعه کند با توجه به این که مراجع حل اختلاف در صورت صدور رأی بازگشت بکار ، حق السعی کارگر را از تاریخ مراجعه به کارگاه صادر می کنند در این حالت آیا فاصله رفع تعلیق تا مراجعه به کارگاه را نیز می توان تعلیق اطلاق کرد؟

نظر به این که وفق مقررات ماده بیست قانون کار و تبصره آن ، کارگر بعد از رفع تعلیق مجاز است در مهلت ۶۰ روزه بعد از سربازی و فرجه ۳۰ روزه بعد از سایر حالات تعلیق جهت بازگشت بکار و ادامه همکاری با کارفرما به کارگاه مراجعه نماید که در این رابطه چنانچه کارگر در هریک از روزهای مهلت تعیین شده فوق برای اعاده بکار به کارگاه مراجعه کند کارفرما قانونا تکلیفی نسبت به پرداخت حقوق از تاریخ رفع تعلیق تا مراجعه به کارگاه پیدا نمی کند و مراجع حل اختلاف نیز در صورت صدور رای بازگشت بکار برای کارگر ، حق السعی وی را از تاریخ مراج واحد مربوط صادر می نمایند. از طرفی با توجه به این که فاصله بین رفع تعليق تا مراجعه به کارگاه را در مهلت های تعیین شده قانونی نمی توان به عنوان غیبت یا ترک کار و یا موجب خاتمه قرارداد کار دانست بنابراین اطلاق تعلیق به فاصله زمانی بین رفع تعلیق و مراجعه به کارگاه راه حل ممکن و منطقی خواهد بود