در ماده بیست قانون کار آمده است چنانچه کارفرمایی پس از رفع حالت تعلیق از پذیرفتن کارگر خودداری کند این عمل در حکم اخراج غیرقانونی محسوب می شود و کارگر حق دارد ظرف ۳۰ روز به هیأت تشخیص مراجعه نماید (در صورتی که کارگر عذر موجه نداشته باشد) و همچنین طبق تبصره ماده مرقوم چنانچه کارگر بدون عذر موجه حداکثر ۳۰ روز پس از رفع حالت تعلیق ، آمادگی خود را برای انجام کار به کارفرما اعلام نکند …….. سئوال این است که تشخیص عذر موجه که به موجب آن ، کارگر بعد از ۳۰ روز نیز بتواند برای طرح شکایت به هیات تشخیص مراجعه کند با کدام مرجع است

در مقررات قانون کار برای تشخیص عذر موجه ، در مواردی که کارگر در قانونی مقرر نتواند به مراجع حل اختلاف تسلیم دادخواست نماید ، مرجع خاصی پیش بینی نشده است اما با توجه به بند “ب” ماده ۶ قانون بیمه بیکاری بیمه شده مکلف است ظرف ۳۰ روز از تاریخ بیکاری با اعلام مراتب بیکاری به واحدهای کار و امور اجتماعی آمادگی خود را برای اشتغال به کار تخصصی و یا مشابه آن اطلاع دهد مراجعه بعد از سی روز با عذر موجه و با تشخیص هیات حل اختلاف تا ۳ ماه امکان پذیر خواهد بود که در این رابطه جهت وحدت ملاک می توان استنباط کرد که در مواردی که کارگر بعد از رفع تعلیق ظرف ۳۰ روز به کارگاه مراجعه نمی کند و یا در صورت مراجعه به کارگاه ظرف ۳۰ روز و اقدام کارفرما به اخراج ، در مهلت ۳۰ روزه به اداره کار تسلیم دادخواست ننماید هیأت های تشخیص و حل اختلاف موضوع فصل نهم قانون کار مرجع تشخیص عذر موجه خواهند بود.